Gluggakistan

Þannig er mál með vexti að eitt sinn fór ég út á lífið í góðra vina hóp aldrei þessu vant settist hjá mér fönguleg stúlka eiginlega dís minna drauma og við ræddum heima og geima, þegar líða fór á kvöldið og við vorum búin að drekka allótæpilega að þá var ákveðið að fara heim til mín að stunda rekkjubrögð. Við hlaupum upp tröppurnar við híbýli mín og ég ræð varla við mig og ríf stúlkuna úr fötunum í ganginum þrátt fyrir það að meðleigjandi minn sé heima. Hún veit hvað klukkan slær og rífur strákinn úr nýju jakkafötunum. Þessi stúlka vissi sko nákvæmlega hvað menn vilja og leikurinn berst um alla íbúð en þegar síga fer á seinni hlutann þá reisi ég mig upp í rúminu og gríp í gluggakistuna til að taka lokahnykkinn sem að ég er nú frægur fyrir á meðal rekkjunauta minna en viti menn í þetta sinn gefur kistuskrattinn sig og ég skalla dísina beint í andlitið og hún fær blóðnasir og fer að hágráta og kallar mig öllum illum nöfnum á milli þess sem hún þurrkar blóðtauminn í sængina mína, hún stekkur upp úr rúminu og áður en ég næ að segja nokkuð sé ég að hún er kominn í nærfötin og stokkin í leðurstígvélin sem hún kom í og með afganginn af fötunum sínum undir hendinni og strunsar út í myrkrið, ég stóð eins og aumingi með vininn beinstífan út í loftið og gat ekki rönd við reist í þessu máli. Í mörg mörg ár ef ég hitti þessa stúlku á götu gat ég ekki annað en litið niður í götuna og látið sem ég væri að leita að smápeningum sem ég hefði misst af skömm einni saman..